Un mundo quentiño


É hora de ler. Hai que escorrentar o frío, enfatiza a mestra. Tras as fiestras da miña escola resoan con forza as voces dos pereiriños.

Soletrean letras, brincan coas palabras, recitan versos, cantan estrofas, mergúllanse nos debuxos, dramatizan poemas. A ledicia de vivir.

Entre as súas mans acariñan todo un mundo estendido aos seus pés. Un doce de amorodo e mel. Un saír a estrear o amencer. Un faro de estrelas co que poder soñar mares e ceos por descubrir.

Técesme un abrigo de caricias coas túas mans. Póñoo para saír ao mundo, é tan quentiño que non preciso máis, nin sequera abro o paraugas cando empeza a chover. Se chove, gárdome nel.

Velaí a grandeza da estrada da vida, o camiño por percorrer. Velaí tamén a inmensidade de «Un mundo quentiño» (Ed. Fervenza, 2018) un galano para os sentidos da poeta Mónica Inés Varela Gestoso, enfeitizado pola maxia creativa das formas e cores de Amalia López Brea, “Luchi”.

Un poemario envolto na musicalidade dunha escrita que arriba mainiño ata o epicentro do corazón. Un libro que nos amosa a marabilla do cotiá, a quentura, o sosego, a tranquilidade desas pequenas (á vez que infindas) cousiñas que arelamos para construír entre todas e todos «Un mundo quentiño».

Conoce toda nuestra oferta de newsletters

Hemos creado para ti una selección de contenidos para que los recibas cómodamente en tu correo electrónico. Descubre nuestro nuevo servicio.

Votación
0 votos
Comentarios

Un mundo quentiño