Todos xuntos somos máis fortes que ninguén

María Carmen Seijas, presidenta del PP de Agolada

AGOLADA

19 may 2022 . Actualizado a las 13:51 h.

Hai veces ao longo da vida nas cales as mostras de afecto e agarimo que recibes son tan grandes que te das conta ao instante de que non vas a poder agradecelas suficientemente nunca. Xa cando ese agasallo en forma de apupos veñen da túa veciñanza, o agradecemento que sentes tornase co paso das horas en responsabilidade, e sobre todo nunha débeda que solo podes tentar pagar en forma de traballo e mais traballo.

Isto foi o que me pasou a min, e creo falar tamén no nome de todos os meus compañeiros, o pasado sábado no Auditorio Manuel Costa Casares durante a celebración do IV Congreso do Partido Popular de Agolada. Alí, houbo moito mais que un congreso, produciuse dun xeito natural e espontáneo unha cadea de afectos que partían dunha única orixe, que é a de loitar contra a inxustiza, a falta de transparencia e a división entre os veciños que o actual Alcalde está creando no pobo, e que tiña una única meta, devolverlle o Concello de Agolada a súa xente logo de tres anos onde a mesma é o menos importante.Non vou empregar unha sola frase mais nesta escrito para opinar do actual goberno, porque con sinceridade, o sábado viuse que non merece a pena e que a xente quere xa falar proxectos de futuro e esquecerse canto antes do actual presente que pronto esperamos sexa pasado. O sábado puidemos comprobar que o equipo de homes e mulleres que me acompañan na executiva do partido non estamos solos neste percorrido en busca da normalidade e da boa xestión que o noso Concello necesita, démonos conta de que o pobo de Agolada suspira polo cambio, e sobre todo percibimos que moita xente vai arrimar o ombreiro ao noso lado para voltar a senda do progreso e a modernización.

Quixera dicir moitas cousas, e quixera agradecer a moita xente o seu apoio incondicional, pero tempo teremos de facelo un por un con cada veciño que día tras dia, e non solo o sábado, nos está dando unha palmadiña nas costas e un alento de ánimo, pero sei que non chegarían as páxinas do periódico para expresar o que o noso equipo sinte e o moito que nos enche o saber que contamos coa confianza da xente. Solo vou iso si, reflexar unha parte do meu discurso do sábado, porque creo que o mesmo conta ben e claro que é o que queremos, e porque o queremos; “grazas por confiar en min e no resto do equipo, Pídovos que vos ilusionedes con nos, que traballedes con nos, que fagamos entre todos cada vez un equipo mais forte, mais unido e mais comprometido se cabe con noso futuro, con isto dámonos por satisfeitos”.