«Al ingresar en una residencia deben volver al armario por el rechazo de otros mayores o cuidadores»

OPINIÓN

Alejandro Prieto | EFE

12 nov 2025 . Actualizado a las 05:00 h.

Ser mayor y LGTBIQ+

Un día descubres que te estás haciendo mayor. Ves que tus padres ya lo son y necesitan cuidados y atención y te preguntas: ¿cómo será mi vejez? Imaginas una vida tranquila, con la serenidad que dan los años. Pero recuerdas que también eres parte del colectivo LGTBIQ+. Piensas en quienes hoy tienen más de 65 años, que sufrieron en el franquismo por su orientación o identidad, y que al ingresar en una residencia muchas veces deben volver al armario por el rechazo de otros mayores o cuidadores. Algo debe cambiar.

Somos la primera generación que vivió su juventud en libertad y activismo fuera del armario. Mucho se ha mejorado, pero aún queda camino por recorrer. Es necesario visibilizar al colectivo, especialmente a las personas mayores más vulnerables, y educar a la sociedad y a las instituciones para que, si no existen residencias especializadas, las actuales respeten la diversidad y permitan vivir los últimos años siendo quien se es.

Soy optimista, pero debemos recordar a las nuevas generaciones cómo se conquistaron los derechos actuales, para que los defiendan y no permitan retrocesos en igualdad y derechos humanos, especialmente ahora, cuando ciertos partidos pretenden arrebatárnoslos. Pedro Marrero Arnay.

Tradutores en Ferrolterra

Nunha entrevista publicada na edición de Ferrol de La Voz se facían afirmacións erróneas sobre a ausencia total ou case total de axencias de tradución e tradutores autónomos (xurados) en Ferrolterra. Desexo informar de que existen profesionais e axencias dende hai décadas, como se pode comprobar nas propias listas oficiais de tradutores e intérpretes xurados do Ministerio de Asuntos Exteriores, Unión Europea e Cooperación e da Xunta de Galicia, así como nos sitios web de asociacións profesionais como, entre outras, a AGPTI. Eu mesma levo máis de vinte anos en activo en Ferrol prestando servizos para toda a comarca e para o mundo (non precisamente no meu tempo libre, como insinúa a entrevistada), e cónstame, por relación profesional e persoal, a existencia dende hai anos doutros tradutores e intérpretes en Ferrolterra, por limitármonos a esta zona e non falarmos xa da provincia e de toda Galicia. Cristina Río López. Ferrol.