«Son dos Estados Unidos e teño vergoña do trato aos inmigrantes»

OPINIÓN

Carlos Luján | EUROPAPRESS

04 feb 2026 . Actualizado a las 05:00 h.

Regularización dos inmigrantes

Estou escribindo para mostrar a miña gratitude ao Goberno de España pola aprobación dunha regularización extraordinaria dos inmigrantes sen papeis. Eu son unha inmigrante e residente na Galicia rural, onde vivo desde fai dez anos. Teño papeis e non tiven que traballar nin vivir na escuridade, pero vin a moitas inmigrantes sen papeis que si tiveron que facelo. Coñecín a traballadoras domésticas de Latinoamérica que contribúen ao benestar das familias españolas, e sen ter papeis non tiñan dereito a queixarse ante as autoridades polos abusos laborais. E mentres hai moitas familias boas que trátanas con respecto e cariño, hai outras que aproveitan o seu estatus ilegal e esixen que traballen desde que se levantan ata que se deitan, sen días libres, sen oportunidade de contribuír á súa pensión, e con pagos máis abaixo que o salario mínimo. Con esta nova oportunidade de regularización esas mulleres poden empezar a contribuír á Seguridade Social e poden sentirse máis abrigadas polas proteccións laborais que hai en este pais.

Eu son dos Estados Unidos e teño vergoña do trato aos inmigrantes traballadores alí que están a ser cazados como se foran criminais e non os traballadores e contribuíntes á sociedade que eles son. Dáme moito orgullo ser parte de este país, España, que escolleu un camiño diferente, un camiño mais práctico e humanitario. Hilary Stern. Souto de Mogos ( A Pontenova).

Legalización de sin papeles en Italia

En Italia, la presidenta Giorgia Meloni está realizando una regularización de cientos de miles de inmigrantes, pero con unas condiciones que no se van a exigir en España. Lo fundamental es que sean trabajadores cualificados, o que vengan a ocupar puestos de trabajo en sectores que no se pueden cubrir con la población autóctona. Para ello, las empresas tienen que indicar qué puestos de trabajo necesitan y qué oficio deben tener esos trabajadores. El Gobierno se compromete a dar cursos de formación a esos futuros trabajadores y las empresas se comprometen a dar días de práctica en esos oficios.

Si los inmigrantes pasan las pruebas teóricas y prácticas, las empresas les proporcionarán un puesto de trabajo, una vez que el Gobierno regularice su situación. Esta es una forma sensata de acometer la integración de la población inmigrante y que contribuya a la mejora de la economía. José. M. Torre. A Coruña.

Donald Trump

La presidencia de un país está supeditada a contribuir, con cuatro u ocho años de la historia de un presidente, al engrandecimiento de la de siglos de un país. Donald Trump persigue hacer grande la suya a costa de la de EE.UU. y lo comenzó a lograr cuando los americanos le dieron el poder en las urnas. Ha pasado poco tiempo, pero el suficiente para que su imperio económico y el de sus allegados haya crecido tan escandalosamente como las medidas que lo encubren, encaminadas a vengarse de la humanidad. Como buen dictador está saltándose algunas de las reglas principales del juego democrático y cuando llegue el momento de aceptar la que le obligue a abandonar el poder también se la saltará. Luis Cabaneiro Santomé. Lugo.

Coalición Galega

Segundo o artigo publicado o pasado venres 9 de xaneiro por Xosé Luís Barreiro Rivas poderían os lectores interpretar que Coalición Galega non existe, toda vez que o titular «La extinción de Coalición Galega» induce a pensar o mesmo. Coalición Galega a data de hoxe sigue existindo, sendo Fernando Alonso Lorenzo o seu secretario xeral e o que isto escribe o seu presidente. Nas derradeiras eleccións autonómicas CG presentou candidatura nas catro provincias en coalición electoral con outras tres formacións políticas. Tamén forman parte do consello consultivo os profesores Carlos Pereira Menaut e Xosé Mosquera, e a letrada Beatriz Estévez. Xosé María Artiaga Díaz. Presidente de Coalición Galega.