O humorista e actor galego chega a Catoira para contar en primeira persoa a historia de Santi, ao que todo lle sae mal
29 oct 2016 . Actualizado a las 05:00 h.Touriñán chega hoxe, as 20.30 horas, ao auditorio municipal de Catoira.
-Repite con «O Monólogo do Imbécil», ¿o público ten a risa asegurada?
-É unha peza teatral e, entón, o que está asegurado é o sorriso. Non é a gargallada do Club de la Comedia. É, máis ben, unha comedia riquiña.
-Representa a Santi, ¿cal é a parte do personaxe coa que máis empatiza?
-Na definición de imbécil como tal pero na súa parte positiva. De sentirse imbécil polas cousas que che pasan na vida. De cando é a sociedade a que te marca como tal pero, ás veces, o que che pon esta etiqueta é moito máis imbécil ca ti.
-¿Santi ou Mucha?
-Non teño dúbida, a Santi quéroo pero Mucha sempre. Mucha e Nucha son as nais de todo o que veu despois.
-Dixo que estes ensaios foron o máis duro que fixo, ¿Por qué?
-É un texto pechado e estou acostumado a encontrarme cunha parte libre para a improvisación. As máis das veces que participei nun guión así tiña xente na que apoiarme.
-¿Onde se sinte máis cómodo, sobre as táboas ou na tele?
-Non me quero sentir moi cómodo porque ten que haber ese punto de nervios. Por iso creo que desfruto máis no directo, sexa tele ou teatro. Se teño que elixir, quedo con traballar diante do público, percibir a resposta inmediata.
-Participa en Land Rober, ¿queda con algún invitado?
-Pasou moita xente que admiro, como Javier Gutiérrez ou Millán Salcedo. Maxi Iglesias tamén estivo fantástico.
-¿Sobre Feijoo?
-Foi moi atrevido, porque non o necesitaba.