O formigón

Francisco Ant. Vidal

BARBANZA

BERNARDO CODESIDO

04 dic 2021 . Actualizado a las 05:00 h.

Non toda a arquitectura popular é de pedra e barro. As construcións adáptanse ás necesidades de cada momento. Se por algo recibe unha peza o cualificativo de popular é porque bota man de materiais que están ó alcance do construtor, que son máis doados de adquirir, e hoxe por hoxe é máis doado de conseguir un saco de cemento ca un de barro.

Xa sabemos que cos novos materiais sempre estamos propensos a contribuír ó feísmo, pero tamén temos a posibilidade de mellorar ou elaborar novas formas de expresión. E que ninguén se escandalice, dada a mala fama que teñen o cemento e o formigón, que tantas veces se usan sen xeito ou de maneira inadecuada, e se non, que sería de arquitectos como Lloyd Wright, Mies van des Rohe ou Le Corbusier, se non tivesen un saco de cemento de que botar man?

Nesa idea de que só a pedra dá categoría, asistimos a un despelote de paredes antigas sen decatarnos de que non todas foron deseñadas para amosar a pedra, senón que estaban pensadas para ser cubertas con amplos panos pintados que protexían do deterioro o que eran cachotes ou simples cascallos unidos con barro, mentres que a pedra de fiestras e portas si quedaba ó descuberto porque estaba traballada e non ofrecía fisuras polas que a auga e o aire se filtrase destruíndo a amalgama.