«A resiliencia galega ten explicación técnica: o substrato xeolóxico é altamente permeable»
14 abr 2026 . Actualizado a las 05:00 h.O dito «se chove, que chova» reflicte unha capacidade de adaptación fronte á precipitación persistente. Dicíame un taxista de Salvador de Baía que alí, se chovía máis de catro días consecutivos, a cidade entraba en colapso debido á insuficiencia das infraestruturas pluviais. En Galicia, pola contra, podemos soportar meses de choiva continuada sen episodios críticos, salvo casos puntuais nos que o caudal fluvial superou a capacidade das marxes ou o planeamento urbano descoidou o aumento natural dos acuíferos e as escorrentías.
A resiliencia galega ten explicación técnica: o substrato xeolóxico é altamente permeable, favorecendo a infiltración profunda e recarga dos acuíferos; a precipitación nos montes transforma con decenas de anos en mananciais, burgas e augas termais. Os paseos marítimos, construídos con cachotaría e reforzados con noiros de protección costeira, minimizan a erosión durante temporais. O sistema de drenaxe pluvial é denso e distribuído, con sumidoiros periódicos e capacidade hidráulica suficiente para xestionar caudais intensos, contrastando coa infraestrutura fragmentaria doutras rexións con canalizacións insuficientes e mal dimensionadas.
O coñecemento técnico, a planificación urbanística consciente e a adecuación ao ciclo hidrolóxico permiten que Galicia non tema a choiva continua. Mesmo cando provoca incomodidade, a conxunción de infraestruturas, permeabilidade do chan e manexo racional das augas pluviais garante resiliencia, demostrando que un territorio que entende o seu clima pode convivir coa precipitación sen entrar en crise.