El patrón mayor de Muxía, Daniel Castro, ayer en la Barca junto a tantos otros vecinos, se mostraba incapaz de describir con palabras lo que significa el templo para él y para toda la Costa da Morte. «Isto é un sentimento milenario, o que nos ensinaron os nosos vellos, que vai moito máis alá do Cristianismo. Lévalo no corpo, algo así coma un fillo ou unha filla, e non só para a xente de mar», relataba el pescador, que se muestra crítico con el escaso mantenimiento de la basílica y recuerda que, cada año la visitan «persoas de todo o contorno, que chegan andando dende Mazaricos, dende A Serra de Outes ou incluso dende más abaixo».
Castro añade que esas persoas «veñen por algo» y ese algo una fuerza, una motivación que no se puede entender a lo mejor en otras latitudes pero que «existe» y que, además, se hace visible «en cada romaría».
El patrón mayor, que conserva con mimo publicaciones ya históricas sobre la basílica, incluidas las de su hermano Antón Castro, afirma que «este, e non os barcos de pesca, nin nada, é o principal motor económico de Muxía».