Agora que as misivas chegan a través do litio, precisan de títulos, coma se fose necesario ter algo que dicir para escribirse. Minimis non curat praetor. O outro día chegoume unha carta baixo esa frase en latín, seguramente de alguén que quería chamar a miña atención. Un latinaxo non deixa indiferente a ninguén. Abrín moito os ollos e esperei a ver de que ía aquilo. Ía da importancia das historias pequenas, esas que non lle interesan aos xuíces e tampouco á Historia, que prefire quedar cos grandes feitos e esquecerse das pequenas historias individuais que, sen embargo, alimentan o imaxinario dos que vivimos de contos e encontramos un feixe en cada persoa que nos cruzamos. Ese mesmo día estivo en Cronopios Antonio Reigosa presentando as súas Contrahistorias de Galicia, un libro feito coa mesma idea de gusto pola insignificancia, polo detalle, pola beleza sen pulir, polos lados escuros e polo anecdótico, polas gretas onde se caen as areas que non constrúen tratados nin enciclopedias, pero que espertan a curiosidade.

Seguramente ao meu Tormentito non lle interesa nada a guerra da Independencia, pero quere ir ver a tumba de Sir John Moore, ferido pola caricia dunha bala de canón e enterrado no xardín de San Carlos, e ver se alí se tropeza co fantasma xigante de Lady Hester Stanhope. Di a lenda que chega todos os xaneiros, quizais cansa da calor de Damasco onde morreu rodeada de gatos e de obxectos que acumulou na súa vida viaxeira. Quen sabe se a enterraron no xardín desértico do seu castelo co guante do militar británico.

Conoce toda nuestra oferta de newsletters

Hemos creado para ti una selección de contenidos para que los recibas cómodamente en tu correo electrónico. Descubre nuestro nuevo servicio.

Votación
0 votos
Comentarios

O gusto das pequenas historias