AS NOTICIAS que nos chegan poñen arreguizo: en Irak están cometendo os exércitos ocupantes os mesmos xenocidios que ata agora se viñan sucedendo en Palestina. E cos mesmos métodos que usa o exército israelí: destrucción de vivendas de sospeitosos , detencións ó chou de miles de iraquís, tanques á procura de terroristas , aldeas hostís choídas con aramadas de espiño, bombardeos de cidades... Tanta barbarie e cegueira fixeron o milagre, porque o é, de que sunís e chiítas esquezan as súas vellas tirapuxas e rivalidades e pensen só no inimigo común, os exércitos ocupantes, espallando polo país adiante a guerra contra os invasores. E conseguírono en pouco tempo. Os EE. UU. saben destruír, e fano ben, pero non saben construír. Demostran que nada saben de Irak, que o que fan acostuma ser contrario ós seus propios intereses, e, ó cabo, tan só tres cousas fixeron ben: que haxa agora máis odio a Occidente, máis miseria en Irak e máis terrorismo no mundo do que xa tiñamos. Parabens, señores do Pentágono.