Por moi conscientes que sexamos das inmensas posibilidades do mundo dixital, non podemos esquecer certas eivas que agocha no seu seo e que, lonxe de ser liberadoras do ser humano, poden levalo a novas formas de dependencia e aínda de escravitude. Eivas que están ai e coas que teremos que convivir, e que debemos coñecer para que non nos escravicen.
Moitos pensan que levan no peto, nun trebello ben minúsculo, un mundo de coñecementos ao que se pode acceder cun só clic. E o que levan é información ao chou, sen orde nin concerto, e que case nunca saben moi ben o que poden facer con ela. Á parte de que ese rebumbio informativo acostuma agochar os medios para que os usuarios se incorporen ao consumismo que moitas grandes empresas promoven, e pode crear verdadeiras dependencias.
Tense escrito que unha das consecuencias negativas da dixitalización é evadir ao consumidor do mundo real, un mundo creado por medio dunha información incontrolada no que o consumidor queda enguedellado e que o leva a seguir procurando máis e máis información sen chegar nunca a un verdadeiro coñecemento, pois isto non interesa.
A dependencia dos cada vez máis diversos aparellos dixitais é crecente, en especial dos máis novos e menos formados, dependencia que xa se pensa se non estará levándonos a verdadeiras mutacións, e non positivas, nos esquemas cognitivos de mozos e adolescentes. E hai quen pensa xa nun problema de saúde pública.
A información procurada na súa orixe como excesiva é sempre nociva. E é moi doado constatar que a información que a esgalla chega á nosa mocidade pouco ou nada ten que ver co coñecemento. Este procura a síntese e nunca os excesos, a claridade e non a confusión, o sosego e non o rebumbio, o método e nunca a anarquía.