Las cuarentonas de Neruda

OURENSE

DIARIO DE AURIA

03 ene 2003 . Actualizado a las 06:00 h.

QUE BALTASAR traia cousas indispensables e non fruslerías, idioteces, que non, que as idioteces e os seus paladíns, os idiotas, non son precisos neste 2003 número primo. Primo, coma nós. Oséase, dados á inocencia, á melancolía, á contemplación exhausta da lúa e outros astros. Dados ao exceso, probablemente por saber se alí, no exceso, podemos encontrar a sabedoría, como dicía o mago William Blake, a quen non le nin Dios, para qué, é mellor ler a Pérez Reverte o esos librillos de consulta sexual que hacen furor en las cuarentonas. Y a mucha honra. Menos mal que nos quedan cuarentonas con garbo e elegancia. Cuarentonas que teñen trinta anos, ou vinte. Que se peinan con brillos de corazón prata cada mañá de inverno. Que me quieren, todavía, como yo las quiero. Porque len a Neruda: Aquí te amo y en vano te oculta el horizonte. Joder, cómo escribía Neruda. Vouno anotar outra vez, só por corroborar que hai palabras que saben a licor: Aquí te amo y en vano te oculta el horizonte. Así sea, amén. Que Baltasar traia versos de Neruda a esta Auria concupiscente e húmida. Para no escribir los versos más tristes cualquier noche. Para iso, simplemente.