Onte na inauguración da exposición conmemorativa dos 140 anos de La Voz de Galicia , o director, Xosé Luis Vilela foi explicando a historia deste xornal. E entre outras efemérides moi interesantes que se poden consultar nos caixóns expostos na praza Bispo Cesáreo de Ourense citou o Prestige. Están a piques de cumprirse 20 anos daquela marea negra que encheu as nosas costas de chapapote. Van alá dúas décadas, case a metade da miña vida. Daquelas era unha estudante do máster de edición periodística que seguía con expectación toda a información que nos ía chegando. E recordo a escapada con Cristina de la Torre a Fisterra e Muxía para velo de primeira man. E daquelas (aínda que xa tiña a idea) quedoume claro que o xornalismo é importante. Porque se non houbera un profesional que contara o que alí pasaba, poderíamos ter crido que realmente eran «hilillos de plastilina». E nestes vinte anos moitas outras anécdotas, moitos outros exemplos que me fan reivindicar un oficio moitas veces feito de menos. Incluso entre nós, que nos miramos de esguello a maioría dos días. Mais o xornalismo é necesario (aínda que haxa quen desde dentro parece querer dinamitar esa máxima); ese que nos conta o que pasa no outro lado do mundo e que moitas veces pode chegarnos á porta en menos de nada —pasou co coronavirus no 2020 ou este mesmo ano cando de repente vivimos o estalido dunha guerra en Europa— e tamén ese que nos acerca o que pasa ao noso redor. Porque moitas veces o xornalismo é incómodo —que llo digan aos políticos—, máis iso é precisamente o que o fai tan necesario. Por 140 máis.