Fai máis de dez anos que deixamos instaladas as estacións agrometeorolóxicas de San Fiz, (Chantada), A Trabe (Vilardevós), e a famosísima de Calvos de Randín, que se converteu co paso dos anos no referente xélido de Galiza; sabes que se achega o inverno cos negativos de Calvos de Randín. En San Fiz os datos rexistraron o trebón do pedrazo, non hai modelos que se aproximen a desfeita que fixo. A Trabe é aquela estación dos 97 puntos Parker dun viñazo. Daquela tiñamos un plan, ambicioso, pero alomenos tiñamos un.
Di un xefe meu, que o normal é equivocarse; despois só queda aprender. Hoxe coido que faríamos o traballo mellor. As boas intencións eran dar aos agricultores datos fiables para o seu traballo, no que atinxe a tratamentos fitosanitarios. Resumindo: instálanse estacións meteorolóxicas para confirmar as previsións dos modelos. Faise unha ecuación que se vai axustando cos datos reais que miden os termómetros e pluviómetros de campo. Canto mellores sexan os datos e o algoritmo, maior probabilidade de acerto.
O exemplo é o mildiu. A infección comeza co triple 10: gromos de 10 centímetros, 10 mm de choiva e temperatura superior a 10º C. A infección secundaria desátase cando as temperaturas están entre os 20-25 º C e quedan as follas molladas máis de dúas horas. Neste punto só sulfatar as viñas pode sanear as cepas. As perdas son sempre cuantiosas cando se trata de fungos, polo que a previsión matemática é vital para a provincia con 4 denominacións de orixe.
A volta do PP ao goberno municipal era unha previsión do modelo. En Ourense, tras o triple 10, danse as condicións para a infección secundaria. Non pense a veciña que se vai librar, porque non hai cobre suficiente para a peste. Aquela aura de goberno xunto ao PSOE, non máis que unha tarde de nubes sen auga, un ceo de cemento; de cemento armado teñen a súa ética política.
Como este argumentario vai de agricultura, non esquezan que isto vai de fabas, e sen profesión á que recurrir a fame era grande no Partido Popular, por moito que a Deputación de Ourense repartira peonadas entre os seus, o amo sempre é bueno.
A oposición, os que lle dan ao cambón para sulfatar, mentres os outros beben o viño, debe renovar os liderados. Quedan dous anos por diante e deben plantexar unha estratexia a nivel provincial, só sin amo hai futuro. Como di Ciceron, a agricultura é a profesión do sabio e a ocupación máis digna para todo home libre, máis primeiro, hai que ser libre de amo.