«(...) Collo o carreiro que vai ó Couce do Monte e en apenas 5 minutos chego ao Barreiro, onde está a casa de meus avós. Parece que hule a caldo de rabizas de miña avoa, e aproveito para saudar a meu avó Manuel, miña avoa Nieves e a miña bisavoa Hermosinda. Tamén avisalos de que en vinte minutos vou xantar (...)».
cristian muiño