Antón Couto: «Só con adestrar vou estar feliz, aínda que xogue pouco»

Farto de lesións e motivado por amizades, o de Fazouro cambia o pavillón e a cor verde do Xove FS pola dos campos de Preferente


xove/la voz

A Mariña perde a un dos seus mellores estilistas nunha cancha de 40x20, pero tamén gaña un xogón disposto a desfrutar nos mellores campos da Preferente Norte. Antón Couto Hermida (Fazouro, 1993) é o protagonista da fichaxe máis abraiante das últimas semanas. Farto de lesións e impulsado polas súas amizades, decidiuse a deixar o fútbol sala, un deporte no que incluso catou o glamour da máxima categoría e foi un referente co Xove en Segunda B. Pásase ao fútbol-11 e únese ao club da loita do Foz, disposto a aportar o seu gran de area nun plantel novo, pero famento, para acadar outra permanencia.

-¿Que o decidiu a facer este cambio?

-Levaba uns cantos anos pensándoo. Teño uns cantos amigos xogando no Foz, tiña gañas de xogar con eles, e eles sempre me dicían que me animase. E ademais levaba varios anos sen atopar continuidade no fútbol sala, con bastantes lesións.

-¿Chamouno primeiro o Foz, ou primeiro decidiu deixar o Xove e despois xurdiu a posibilidade?

-Javi (Chinchón) e Canario levaban tempo dicíndomo, e cando lles dixen que paraba no Xove, Javi xa me dixo que contaba comigo.

-Vaise ter que afacer a tocar menos balón, non?

-Vai ser o máis complicado, é un deporte distinto, pero será cuestión de tempo.

-Chega disposto a asumir galóns?

-Nun principio só pensaba en facer a pretempada e, se me atopaba ben e podía serlles útil, que me fixeran ficha. Pero todo foi moi rápido, quixeron contar comigo si ou si, e agora só penso en aportar todo o que poida. Eu só con adestrar xa vou estar feliz, aínda que xogue pouco ou só algún ratiño. Estarei á disposición do que me pidan.

-En que posición vai xogar?

-Cando estaba na canteira do Foz empecei de dianteiro, pero despois pasáronme á mediapunta e incluso ao mediocentro. Seguro que terei que adaptarme ao que máis necesite o equipo ou onde Javi e Israel pensen que máis útil podo ser para o equipo.

-Cre que no fútbol acusará menos molestias físicas?

-Os últimos anos foron bastante duros. Sufrín algunha escordadura, dúas roturas de peroné, que cada unha supón tres meses parado... Cunha baixa así tempada está perdida case. E encima está o lastre anímico, perdes confianza e desilusiónaste. Necesitaba un cambio e por iso decidín xogar ao fútbol.

-Foron seis anos no Xove, un ascenso e cinco en Segunda B, e ata debutou en Primeira co Pescados Rubén Burela. Tamén se leva bos recordos do fútbol sala, non?

-Si, foron bos tempos. Cheguei ao Burela no primeiro ano de xuvenil. Suso Rey deume uns minutos nun partido de Copa contra o Santiago, e despois con Julio Delgado debutei en Primeira División contra o Barça no Palau. É algo que che queda para sempre. No Xove tamén me sentín moi a gusto, tíñamos un bo bloque e foron uns anos bonitos.

-Agora cambian as cousas. A lóxica invita a pensar que loitarán por manterse en Preferente.

-Si, claro. O único obxectivo vai ser salvar a categoría. Vai ser unha Liga máis pequena, no caso de que se poida xogar, e tamén dura. Traballaremos moito, e oxalá nos salvemos con holgura para desfrutar nas últimas xornadas. Somos un equipo con moitísima xente nova, pero hai bos futbolistas e Javi e Israel están moi capacitados para guiarnos e facer un bo ano.

-Terán que sobrepoñerse ás baixas de Asier e Jacob, que ficharon polo Viveiro para xogar en Terceira.

-Vai ser moi difícil porque seguramente eran dous dos mellores xogadores do plantel. Teremos que adaptarnos a xogar sen eles, pero se traballamos ben estou seguro de que podemos conseguir facelos olvidar entre todos.

Conoce toda nuestra oferta de newsletters

Hemos creado para ti una selección de contenidos para que los recibas cómodamente en tu correo electrónico. Descubre nuestro nuevo servicio.

Votación
0 votos
Comentarios

Antón Couto: «Só con adestrar vou estar feliz, aínda que xogue pouco»