Opasado fin de semana tiven o pracer e a honra de ser convidado de novo a participar no célebre Magosto da localidade berciana de Balboa, un lugar máxico e entrañable ao que lle teño un especial agarimo e onde considero que teño unha gran familia coa que convivín e convivo momentos únicos dende hai unha chea de anos. Alí, na contorna da célebre palloza, corazón deste pequeno lugar arranxado con respecto e bo gusto, é onde se celebra este multitudinario encontro humano con persoas chegadas dende moitos lugares destacando a presenza galega, algo natural, xa que a vinculación con Galicia é tan importante que, aínda que administrativamente xa pertence a León, a súa cultura é propiamente galega.
As castañas son o motivo central da festa, así como a música e a convivencia que nos seus 31 anos de celebración sempre foi harmoniosa e impecable. Eu, con toda a familia de orixe ourensá, ben sei de que se tratan os magostos e o seu ritual; magostos ou magustos, como tamén se chaman no Bierzo, en Portugal, nalgúns lugares occidentais da provincia de Zamora, de León e incluso tamén nalgunhas localidades estremeñas como pode ser a de Carbajo, na provincia de Cáceres. Neste pobo estremeño, peculiar e único, fan todos os anos un marabilloso festival, do que xa vos teño falado noutra ocasión, que se chama precisamente Magusto Folk. Nel celebran con música, castañas e outras viandas esta festa prerromana considerada de orixe celta. No cantábrico tamén hai tradición de celebrar este tempo do ano do mesmo xeito. En Asturias dinlle amagüestu, magüestu ou magostu e na veciña Cantabria, magosta. Son eventos moi coincidentes en toda a zona nor-noroeste da península nos que se celebra o cambio da estación da luz á da escuridade, momento transcendental para festexar as colleitas recibidas comendo, bebendo e co lume purificador e sagrado como gran protagonista, en definitiva, unha festa de orixe pagá cunha grande implantación popular que chegou aos nosos días, pero con celebracións ben seguro que moi diferentes ás orixinais. En calquera caso, momento de desfrute e oportunidade de reflexión sobre unha das principais festividades pagáns do calendario anual galego.