A xornalista serve unha biografía «feita con retallos da memoria que gardaron de Luísa persoas que formaron parte da súa rede afectiva», sinala o editor
Un volcán con pel de serea, a cronista sensible da Cidade Alta. «Ninguén no último medio século elevou como Luísa Villalta A Coruña a categoría literaria». Volvemos a ela da man dos que se resisten a perdela. Falan Maribel Longueira, Chisco F. Naval, Armando Requeixo e María Canosa
DA DIVULGACIÓN AO ENSAIO INTERPRETATIVO. Estas fronteiras, á falta de posteriores achegas, engloban a orientación das publicacións que estas primeiras semanas do ano nos deixan sobre o percorrido biográfico de Luísa Villalta e, sobre todo, sobre o seu legado literario, truncado prematuramente. Diversos formatos para, como é natural, un público moi diverso...
O nome que identifica o noso xeodestino encerra un simbolismo moi potente e que nos encaixa como anel ao dedo, cunha notable coherencia xeográfica e astronómica, que se intenta poñer en valor dende hai uns anos. E agora, máis