Castaño recompila os fitos da vida da poeta Xela Arias, que foi tradutora, correctora e ata madriña da xeración Xabarín, como así bautizaron a primeira colección galega de libros para os máis novos
«Enseñarle gallego a una niña tan guapa...», dixéronlle aos pais da homenaxeada o Día das Letras un verán en Sarria. Na nosa lingua medrou ben alto quen fixo da defensa do idioma o seu primeiro compromiso
Agroman estes días propostas que lle poñen banda sonora á poesía de Xela Arias. Por veces envolta en pop, outras en electrónica, en cadencias de jazz, roqueiras... Así soa (X)ela
Lonxe das «carapuchiñas desexantes de sempre», a autora do Día das Letras foi, creou e viviu libre, e a súa liberdade non rematou. Sopra forte, tendendo pontes, no libro «Xela Arias. Para ser de todo», de Alba Cid
«Estamos ante unha persoa que quixo marcar os seus propios tempos coas súas regras», avanza Cid dunha figura que abriu o galego á cultura «underground»
A súa pegada é profunda nos lugares que a viron medrar, pero tamén no resto de Galicia, no plano artístico e nas novas xeracións, que recollen a súa mirada feminista en temas como a maternidade